Spotkanie 10 (10.12.2020)

21 Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie [Matki]. 22 Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. 23 Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. 24 Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.

Obrzezanie i ofiarowanie w świątyni

Pytania pomocnicze

  1. Jezus nie należy do Maryi tak, jak każdy inny syn należy do swej matki. Poczęty za sprawą Ducha Świętego, Jezus jest Synem Bożym, dlatego Bóg ma wobec Niego wszelkie prawa. Maryja ma tego świadomość, dlatego wraz z Józefem przynosi Jezusa do świątyni, aby Go „postawić przed Panem” i by uczynić Go na zawsze własnością Pana. Jak traktuję drugą osobę? Czy jest we mnie postawa wdzięczności wobec osób, które mnie otaczają? Czy nie ma we mnie pokusy traktowania drugiej osoby jako swojej własności?
  2. Imię oznacza misję danej osoby. Hebrajskie Jeszua oznacza Jahwe jest zbawieniem. Izraelici wiązali ogromne nadzieje z tym imieniem. Tzn. tak jak Mojżesz wyprowadził ich z niewoli Egiptu, tak Jezus miał ich uwolnić z niewoli Rzymu. Tymczasem misja Jezusa jest całkowicie inna. Jezus nie uwalnia z niewoli politycznej, ale z niewoli grzechu. Wyobrażenie Izraelitów dotyczące Jezusa było inne niż rzeczywistość. Jaki mam obraz Boga?